The Two Tree Spirits
රුක් දෙවියන් දෙදෙනා
Vyaggha Jātaka (No. 272) · ව්‍යග්ඝ ජාතකය (අංක 272)
Long ago, deep in a thick forest, two great trees stood side by side. In each lived a tree spirit. One was wise and calm. The other was fussy and impatient.
බොහෝ කලකට පෙර, ඝන වනයක් මැද, මහා ගස් දෙකක් එක ළඟ තිබුණා. එක් එක් ගසේ රුක් දෙවියෙක් වාසය කළා. එක් කෙනෙක් නුවණැති, සන්සුන්. අනිත් කෙනා නොසන්සුන්, ඉවසීමක් නැති කෙනෙක්.
A lion and a tiger also lived in that forest. They often rested beneath the two trees, and the place smelled strongly of big cats.
ඒ වනයේ සිංහයෙක් සහ කොටියෙක් ජීවත් වුණා. ඔවුන් බොහෝ විට ගස් දෙක යට විවේක ගත්තා. ඒ තැන ලොකු පූසන්ගේ දැඩි ගඳක් ගැහුවා.
“Ugh!” grumbled the fussy spirit, holding its nose. “I can’t stand it!”
“අයියෝ!” නොසන්සුන් දෙවියා නාසය අල්ලාගෙන මැසිවිලි නැඟුවා. “මට මේක ඉවසන්න බැහැ!”
“Be patient, friend,” said the wise spirit. “The lion and the tiger protect our forest. People are afraid to come in and cut down our trees because of them.”
“ඉවසන්න, මිත්‍රයා,” නුවණැති දෙවියා කීවා. “සිංහයයි කොටියයි අපේ වනය ආරක්ෂා කරනවා. ඔවුන් නිසා මිනිස්සු ඇතුළට ඇවිත් අපේ ගස් කපන්න බයයි.”
But the fussy spirit would not listen. It made itself into a big, spooky shadow shape and swooped at the lion and the tiger.
ඒත් නොසන්සුන් දෙවියා සවන් දුන්නේ නැහැ. එය ලොකු, බියජනක සෙවණැලි හැඩයක් බවට පත් වී සිංහයාටයි කොටියාටයි පහළට පැන්නා.
“Whooo!” The two big cats jumped up and ran far away.
“හූඕඕ!” ලොකු පූසන් දෙදෙනා පැන නැගිට ඈතට දුවගෙන ගියා.
Soon, villagers at the forest edge noticed. “The lion and the tiger have gone!” they said. “Now we can go into the forest.”
ඉක්මනින්ම වනය අයිනේ ගම්මු මේක දැක්කා. “සිංහයයි කොටියයි ගිහින්!” ඔවුන් කීවා. “දැන් අපිට වනයට යන්න පුළුවන්.”
They came in with baskets, ropes and tools, and began looking at the great trees. “These would make fine timber,” they said.
ඔවුන් කූඩ, කඹ සහ ආයුධ රැගෙන ඇතුළට ඇවිත් මහා ගස් දෙස බලන්න පටන් ගත්තා. “මේවායින් හොඳ දැව හම්බ වෙනවා,” ඔවුන් කීවා.
The fussy spirit trembled. “Oh no! What have I done?”
නොසන්සුන් දෙවියා වෙව්ලුවා. “අපොයි! මම මොකක්ද කළේ?”
The fussy spirit flew off to find the lion and the tiger. “Please come back!” it begged. “I was wrong. We need each other!”
නොසන්සුන් දෙවියා සිංහයාවයි කොටියාවයි හොයාගෙන පියාසර කළා. “කරුණාකර ආපහු එන්න!” එය ආයාචනා කළා. “මම වැරදියි. අපට එකිනෙකා අවශ්‍යයි!”
The big cats thought about it, and agreed.
ලොකු පූසන් ඒ ගැන හිතලා එකඟ වුණා.
When the villagers saw the lion and the tiger resting under the trees again, they hurried home.
සිංහයයි කොටියයි නැවත ගස් යට විවේක ගන්නවා දුටු ගම්මු ඉක්මනින් ගෙදර ගියා.
The forest stayed green and safe. And the fussy spirit learned to be patient with its neighbours.
වනය කොළ පැහැයෙන්, ආරක්ෂිතව පැවතුණා. නොසන්සුන් දෙවියා තම අසල්වැසියන් සමඟ ඉවසීමෙන් සිටින්න ඉගෙන ගත්තා.
Who was who?
In the story, the wise tree spirit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Sometimes the people who bother us a little are also the ones who help and protect us. Living together means being patient with each other.
Let's talk
- Why did the fussy spirit want the lion and tiger to leave?
- What happened after they left?
- How do the people around you help you, even when they annoy you a little?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ නුවණැති රුක් දෙවියා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
සමහර විට අපට ටිකක් කරදර කරන අයම අපට උදව් කරන, අපව ආරක්ෂා කරන අය වෙනවා. එකට ජීවත් වීම කියන්නේ එකිනෙකා සමඟ ඉවසීමෙන් සිටීමයි.
අපි කතා කරමු
- නොසන්සුන් දෙවියාට සිංහයා සහ කොටියා යවන්න ඕනෑ වුණේ ඇයි?
- ඔවුන් ගිය පසු මොකද වුණේ?
- ඔබ වටා සිටින අය ඔබට ටිකක් කරදර කළත් ඔබට උදව් කරන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Vyaggha Jātaka (Jātaka No. 272; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.