The Ungrateful Merchant

Long ago, a merchant from a faraway city arrived in Benares with his carts, tired and lost.

බොහෝ කලකට පෙර, ඈත නගරයක වෙළෙන්දෙක් වෙහෙසට පත් වී, අතරමං වී තම කරත්ත සමඟ බරණැසට ආවා.

A kind merchant of Benares welcomed him. He gave him a place to stay and helped him sell all his goods at a good price.

බරණැසේ කාරුණික වෙළෙන්දෙක් ඔහුව පිළිගත්තා. ඔහු ඔහුට නවාතැනක් දී ඔහුගේ සියලු බඩු හොඳ මිලකට විකුණන්න උදව් කළා.

When the visitor left, he was happy and rich, but he didn’t even say thank you.

අමුත්තා පිටත් වන විට ඔහු සතුටින්, ධනවත්ව සිටියා. ඒත් ඔහු ස්තූතියක්වත් කීවේ නැහැ.

Months later, the kind merchant’s caravan arrived in the other merchant’s city.

මාස ගණනාවකට පසු කාරුණික වෙළෙන්දාගේ කරත්ත පෙළ අනිත් වෙළෙන්දාගේ නගරයට ආවා.

But the ungrateful merchant pretended not to know him at all. “Who are you?” he said, and he turned away.

ඒත් අකෘතඥ වෙළෙන්දා ඔහුව කොහෙත්ම දන්නේ නැති ලෙස රඟපෑවා. “ඔයා කවුද?” ඔහු කියා ආපසු හැරුණා.

The kind merchant’s helpers were upset. But the kind merchant stayed calm. “Some people forget kindness,” he said. “That is their loss, not ours.”

කාරුණික වෙළෙන්දාගේ උදව්කරුවන් කලබල වුණා. ඒත් කාරුණික වෙළෙන්දා සන්සුන්ව සිටියා. “සමහරුන්ට කරුණාව අමතක වෙනවා,” ඔහු කීවා. “ඒක ඔවුන්ගේ පාඩුව, අපේ නොවෙයි.”

The townspeople had seen everything. They welcomed the honest merchant warmly and helped him sell his goods.

නගරවාසීන් සියල්ල දුටුවා. ඔවුන් අවංක වෙළෙන්දාව උණුසුම්ව පිළිගෙන ඔහුගේ බඩු විකුණන්න උදව් කළා.

Soon the honest merchant’s stall was busy and happy, while the ungrateful merchant sat alone in his empty shop, feeling ashamed. He had learned that forgetting kindness leaves you with no friends.

ඉක්මනින්ම අවංක වෙළෙන්දාගේ කඩය කාර්යබහුල, සතුටින් පිරුණා. අකෘතඥ වෙළෙන්දා ලැජ්ජාවෙන් තම හිස් කඩයේ තනිවම වාඩි වී සිටියා. කරුණාව අමතක කිරීමෙන් මිතුරන් නැති වන බව ඔහු ඉගෙන ගත්තා.