What’s in a Name?

Long ago, at a famous teacher’s school, there was a student named Pāpaka, which means “Bad One”.

බොහෝ කලකට පෙර, ප්‍රසිද්ධ ගුරුවරයෙකුගේ පාසලේ පාපක නම් ශිෂ්‍යයෙක් සිටියා. එහි තේරුම “නරකා” යන්නයි.

The other boys teased him. “Here comes Bad One!” they laughed, and Pāpaka felt miserable.

අනිත් ළමයි ඔහුට විහිළු කළා. “අන්න නරකා එනවා!” ඔවුන් සිනාසුණා. පාපකට හරිම දුකක් දැනුණා.

“Teacher,” he begged, “please give me a new name, a lucky one!”

“ගුරුතුමනි,” ඔහු ආයාචනා කළා, “කරුණාකර මට අලුත් නමක් දෙන්න, වාසනාවන්ත නමක්!”

The teacher smiled. “Go out into the city,” he said, “and find a name you like. Then come back and I will give it to you.”

ගුරුවරයා සිනාසුණා. “නගරයට ගිහින්,” ඔහු කීවා, “ඔයා කැමති නමක් හොයාගන්න. ඊට පස්සේ ආපහු එන්න, මම ඒ නම ඔයාට දෙන්නම්.”

In the city, Pāpaka saw a quiet funeral passing by, with white flags.

නගරයේදී සුදු කොඩි සහිත නිහඬ අවමංගල්‍ය පෙරහැරක් පසුකර යනවා පාපකට පෙනුණා.

“Who has died?” he asked.

“කවුද මිය ගියේ?” ඔහු ඇසුවා.

“A man named Jīvaka,” someone said. Jīvaka means “Alive”!

“ජීවක කියන මිනිහෙක්,” කෙනෙක් කීවා. ජීවක කියන්නේ “ජීවත් වන්නා”!

“Even someone called Alive must die one day,” thought Pāpaka.

“‘ජීවත් වන්නා’ කියන කෙනාටත් දවසක මැරෙන්න වෙනවා,” පාපක සිතුවා.

Next he met a woman sitting sadly by the market with an empty purse.

ඊළඟට ඔහුට වෙළඳපොළ ළඟ හිස් පසුම්බියක් අතැතිව දුකෙන් වාඩි වී සිටි කාන්තාවක් හමු වුණා.

“What is your name?” he asked.

“ඔබේ නම මොකක්ද?” ඔහු ඇසුවා.

“Dhanapālī,” she sighed. It means “Keeper of Wealth”. Yet she had no money at all!

“ධනපාලී,” ඇය සුසුම්ලමින් කීවා. එහි තේරුම “ධනය රකින්නී”. ඒත් ඇයට කිසිම සල්ලියක් තිබුණේ නැහැ!

Then he met a traveller scratching his head at a crossroads.

ඉන්පසු ඔහුට මංසන්ධියක හිස කසමින් සිටි මගියෙක් හමු වුණා.

“I’m lost,” said the man. “My name is Panthaka.” Panthaka means “Guide of the Road”. Yet he could not find his way!

“මට පාර වැරදිලා,” ඒ මිනිසා කීවා. “මගේ නම පන්ථක.” පන්ථක කියන්නේ “මඟ පෙන්වන්නා”. ඒත් ඔහුට තමාගේ පාර හොයාගන්න බැරි වුණා!

Pāpaka began to laugh as he walked home in the evening light.

සවස එළියේ ගෙදර යන ගමන් පාපක සිනාසෙන්න පටන් ගත්තා.

“Alive dies, Wealth-Keeper is poor, and Road-Guide gets lost,” he chuckled. “A name doesn’t make anyone lucky at all!”

“‘ජීවත් වන්නා’ මැරෙනවා, ‘ධනය රකින්නී’ දුප්පත්, ‘මඟ පෙන්වන්නා’ පාර වරද්ද ගන්නවා,” ඔහු හිනා වුණා. “නමකින් කාටවත් වාසනාව ලැබෙන්නේ නැහැ!”

“Well?” asked the teacher. “Which name would you like?”

“ඉතින්?” ගුරුවරයා ඇසුවා. “ඔයාට ඕනෑ මොන නමද?”

“I will keep my own, Teacher,” said Pāpaka. “It is what we do that matters, not what we are called.”

“මම මගේම නම තියාගන්නම්, ගුරුතුමනි,” පාපක කීවා. “වැදගත් වෙන්නේ අපි කරන දේ මිසක් අපට කියන නම නොවෙයි.”

The teacher nodded happily.

ගුරුවරයා සතුටින් හිස සැලුවා.

From then on, when the boys teased him, Pāpaka just smiled. He studied hard and was kind to everyone.

එතැන් පටන් ළමයි ඔහුට විහිළු කරන විට පාපක සිනාසුණා විතරයි. ඔහු හොඳින් ඉගෙන ගත්තා, හැමෝටම කාරුණික වුණා.

Soon nobody cared about his name at all. They only remembered what a good friend he was.

ඉක්මනින්ම කවුරුත් ඔහුගේ නම ගැන ගණන් ගත්තේ නැහැ. ඔවුන්ට මතක තිබුණේ ඔහු කොච්චර හොඳ මිතුරෙක්ද කියන එක විතරයි.